نقشه‌های پولوپولی؛ سیزده تخته، سیزده جور بازی

اگر اولین بازی جمعتان است، تهران را بردارید و تمام. قانون اضافه ندارد و هرچه در راهنماها خوانده‌اید، همان‌جا همان‌طور اتفاق می‌افتد.

بعد از آن دیگر سلیقه‌ای است. جمع عجول و اهل ریسک سراغ کیش می‌رود و جمع حسابگر سراغ یزد. اهل چانه‌زنی از بازار بزرگ سیر نمی‌شود، کسی که زمان‌بندی دوست دارد شمال را برمی‌دارد و برای بازی خانوادگی، مشهد از همه بخشنده‌تر است.

چند تخته یک قانون مخصوص دارند که جزو خود نقشه است: چوگان اصفهان، گرمای اهواز، فصل‌های شمال، حراج اجباری بازار و صندوق موقوفهٔ مشهد. اتاق را که بسازی این قانون روشن است و بازی با آن شروع می‌شود.

فرقش با تنظیمات دیگر اتاق این است که تکه‌تکه نمی‌شود. پول اولیه یا حراج را میزبان یکی‌یکی تنظیم می‌کند، ولی قانون‌های نقشه فقط یک کلید دارند و همه با هم روشن یا خاموش می‌شوند. اگر میزبان خاموششان کند، تخته همان می‌ماند؛ همان خانه‌ها، همان قیمت‌ها و همان کارت‌ها. فقط بازی با قواعد کلاسیک پیش می‌رود.

ترتیب کارها همه‌جا یکی است: تاس، خرید یا حراج، ساخت‌وساز، معامله و همان قوانین اصلی. اندازهٔ تخته هم تقریباً همه‌جا یکی است: ۴۰ خانه، جز تبریز که ۴۸ خانه دارد. یک نقشه را که بلد باشی، بقیه فقط چند دقیقه عادت می‌خواهند.